آق فری و شرکا

حتماً شما هم در خبرها شنیده‌اید که دولت فخیمه برای جلب رضایت خوراک‌خوانان که 90درصد از آحاد جامعه را تشکیل می‌دهند با مشارکت شهرداری دست به ساخت کیوسک‌های گوگل‌ریدر در اقصی‌نقاط شهر زده‌ تا ملت خدای‌نکرده زبانم لال خوراک‌شان قضا نشود. البته عمو قالیباف قول‌ داده که در شهرستانها هم این طرح قشنگ پیاده شود.
محمود در مورد این طرح حرف جالبی زد که خنده خبرنگاران را دربرداشت: «حالا این همه هزینه کردیم باز می‌آن مارک آل رو می‌زنن… » هر هر هر
حالا که دیگر سور و ساط خورک‌خوانی ردیف است و دولت و شهرداری هم از آن حمایت می‌کنند تنها می‌‌ماند این که چطور خوراک‌تان را به ملت بخورانید. در این مورد در میان بزرگان وبلاگستان فارسی حرف و حدیث‌های بسیاری‌ست. یک نمونه از فتحی‌اش معتقد است:
0.5 «فقط یادتان باشد تا زمانی که تعداد مشترکانتان (subscribers)  زیر 500 نفر است از افشای تعداد مشترکین‌تان بپرهیزید. زیرا باعث می­شود که کاربران فکر کنند که وبلاگ شما پر بیننده نیست. این یک فکر اشتباه است ولی بر روی کاربران تاثیر می­گذارد.»

آفرین به این همه هوش و استعداد. در راستای این ایده‌ منحصر به فرد من یک سری دیگر از راه‌هایی که شما می‌توانید خوراک‌تان را به ملت ولو به زور بخورانید به‌تان معرفی می‌کنم؛ دیگر بقیه‌اش با خودتان است که چطور این طرح‌ها را پیاده کنید:

1. با بازدیدکننده وبلاگ‌تان رابطه عاطفی برقرار کنید و با او طرح دوستی و تریپ رفاقت بریزید و بعد از اعتماد او سواستفاده کرده و در یک فرصت مناسب خوراک آغشته به ماده سمی وبلاگ‌تان را به او بدهید تا بخورد…

2. ارضای حس کنجکاوی خواننده را برازانید! (یعنی اینکه با شیوه‌های معمول سعی کنید او را در کلیک کردن بر روی آیکون یا لوگوی خوراک‌تان ترغیب کنید) شما برای این کار می‌توانید از در و دیوار نمای وبلاگ لوگویِ خوراک آویزان کنید. این روش بسیار جواب می‌دهد. بازدیدکننده حتی اگر در صفحه‌یِ وبلاگ‌تان ناخوداگاه هم کیک‌راست کند بر روی لوگو کلیکانده می‌شود و کار تمام است. احتمال قریب به یقین نمای وبلاگم تا چند روز دیگر مثل عکس پایین می‌شود:

3. یک مطلبِ آموزشی در مورد  فواید و ضررهای روحی و جسمی گوگل‌ریدر یا فیدبارنر، بر انسان بنویسید و برای مثالِ خوراک در مطلب هم از خوراک ِوبلاگ ِخودتان استفاده کنید:
«یک عدد گوگل ریدر به نمایندگی از صنف فیدخوان‌های مقیم مرکز، یک عدد فید که در اینجا فید همین وبلاگ به آدرس http://feeds.feedburner.com/joonemadaret کارمان را راه می اندازد (شما که نمی خواهید این وبلاگ را فراموش کنید؟)»

4. هر جا که کامنت می‌دهید به جای درج آدرس وبلاگ‌تان-آدرس خوراک‌ِ وبلاگ‌تان را بدرجانید. (والله چه فرقی می‌کند)

در پایان عرض کنم که از ایده‌های شما با آغوش گرم استقبال می‌شود و اگر راه‌حل دیگری علاوه بر اینها که ذکر شد، ذهن مبارکتان را خش‌خشی می‌کند حتماً در بخش نظرات بازگو کنید-ایده شما اگر از خلاقیت‌ها و مهارت‌های ِلازم برخوردار بود بعد از بازبینی مجدد فیلم، تایید صلاحیت می‌شود.

ضمن اینکه بر همگان واضح و مبرهن است که یک فتحی از بهترین دوستان من در وبلاگستان فارسی‌ست؛ فقط نمی‌دانم چرا به وبلاگم لینک نمی‌دهد!