4 تاییهاش
می 14, 2008 at 11:09 ب.ظ | In عكس, پرسپولیس | 3 Commentsمثل روز بر همگان واضح و مسجل و مبرهن و روشن بود که پرسپولیس صبا را درب و داغان میکند و اصلاً صبا تیمی نبود که بخواهد برای پرسپولیس زلزله و ویرانکننده شاخ و شانه بکشد و دیدید که بردیم آن هم نه با یکی نه با دوتا نه با سهتا بلکه با چهارتا گل جانانه.
همانطور که قبلاً گفتم بنده امروز رفتم استادیوم و جای تک تک دوستان پرسپولیسی خالی بود. بسی حالی نمودیم. خیلی خوش گذشت و کلّی خندیدیم. ملّت(هواداران) سنگ تمام گذاشتند و یکسره تیم را تشویق کردند به بازیکنان انرژی و انگیزه دادند. روحیه تیم الان روی هزار است با این هواداران و حمایتها بازی با سپاهان به مثابه آب خوردن است. خیالتان راحت. یک سری عکس هم گرفتیم که قابل شما را ندارد:
نیمه اول از آفتاب و گرما هلاک شدیم. اواسط نیمه دوم یک رگبار خفیفی زد و اندکی خنک شد. 
بعد از به ثمر رسیدن گل دوم و ذوق تماشاگران
هواداران در حال ترک استادیوم
تا کنون 3 نظر داده شده »
RSS برای دیدگاههای این نوشته. آدرس دنبالک
دیدگاهتان را بنویسید:
-
گوگلريدر اشتراكی- توفیق اجباری !
- Abisko Washbasin
- 30szvpk.jpg
- اطلاعیه مهم مدیر مسئول کلوب
- گناه سعید حجاریان: اندیشیدن
- مهندس موسوی بر ادامه اعتراضات قانونی تاکید کرد: مشروعيت اين دولت به دليل عدم اعتماد مردم، زير سوال است
- شاهین جعفر قلی نوجوان ایرانی در مراسم خاکسپاری مایکل جکسون آهنگ می خواند
- تیتر زیبای اعتماد ملی امروز (خاک وخاشاک ایران را خانه نشین کرد)
- ایران فقط تهران است
- خاکی که بر خوزستان رواست٬ بر تهران حرام است
وبلاگ روی وردپرس.کام. | Theme: Pool by Borja Fernandez.
Entries and comments feeds.
ما که رفتیم آسیا ما که رفتیم آسیا
پیشاپیش برد پرسپولیس رو به بکس هوادار تبریک میگم
Comment با یک دوست — می 14, 2008 #
خوشحالم که تیمت برنده شده.
همیشه شاد باشی.
Comment با دایان — می 14, 2008 #
باخت جلوی شونصد هزار تماشاگر در آزادی تا 2 ساعت دیگر
بعدش با چه رویی میتونی این پست رو تو وبلاگت تحمل کنی.
باز هم قهرمان میشیم
باز هم میریم آسیا
شعار ما تاجیا
… لق لنگیا , … لق لنگیا
“لنگی تیمت رو بردار و برو”
ولی خارج از شوخی ما هم خوشحال میشیم این جوونا با این چیزا خوشحال میشن. دقت کردی چقدر نمکی و بد بخت بیچاره که هیچ دلخوشی ای نداشتن با این بازی های پرسپولیس دلشون شاد شده!!!!
Comment با سروش — می 17, 2008 #