بهانه‌ای برای بازگشت شکوهمندانه به عرصه وبلاگ‌نویسی

سپتامبر 18, 2009 در 9:49 ب.ظ. | نوشته شده در Uncategorized | 11 دیدگاه

عرض شود خدمت تمامی حضار شریف که با دوست عزیزی بودیم. با هم به بیرون رفتیم و به گپ و گفت و خنده گذشت. نزدیک‌های ساعت 21 به بهانه دیدن بازی از دوست عزیزم خداحافظی کردم و به سمت خانه روانه شدم. قدم‌های تندم نشان از این داشت که یک دقیقه از بازی را هم از دست ندهم. به هر حال رویارویی علی کریمی با استخلالی‌های سولاخ جذاب است. کلید را سریع انداختم به در و پله‌ها را 4 -4 تا بالا پریدم به خانه و در کمال تعجب و تحیر دیدم که اهالی محترم خانه دارند شبکه‌های مخوف غربی را می‌بینند. گفتم بازی‌ست! جان من بگیرید… که گفتند پخش نمی‌کند اینها! به اتاق خودم رفتم تلویزیون را روشن کردم؛ تمامی شبکه‌ها را دانه دانه بالا و پایین کردم که شاید اشتباهی شده است که برادر عذب و بزرگتر بنده گفت جام جم دارد از توی استودیو و به صورت سیاه و سفید بازی را پخش می‌کند و بعـــله متوجه شدیم که تماشاگران به دولت فخیمه لطف داشته‌اند و رسانه ملی فخیمه نیز به دوستدارن فوتبال لطف داشتند 🙂
کلافه شدیم روی تخت دراز مال شدیم و به سقف نگاه کردیم!
کامپیوتر عزیزتر از جانم که جانم فدای موسش چشمکی زد. با خود در خیال واهی پنداشتم که برویم با دوستان توییتری کمی درد و دل کنیم شاید سرخوش شدیم که متاسفانه سرعت اینترنت 512 کیلوبایت بنده در حد باشگاه الاغ سواری خاله آباد مستوفی بود و تمامی راه‌های کشف شده عبور از قیلتر و تبخیر و پروتکل س نیز کم لن یکن اعلام شده بود.
و در همین راستا-احتیاج داشتم طبق عادت دیرینه که در خرابه‌ای در این اینترنت کوفت شده با دوستی-رفیقی-دشمنی صحبتی کنم بلکه آرام بگیرم و تنها راهی که یافتم اینجا بود تا بلکه بهانه‌ای باشد برای بازگشت شکوهمندانه به عرصه وبلاگ نویسی 🙂

ساخت یک وب‌گاه یا وب‌نوشت رایگان در وردپرس.کام.
Entries و دیدگاه‌ها feeds.